<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">
<title>hey-dunya.arzublog.com</title>
<subtitle>Array.arzublog.com</subtitle>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://hey-dunya.arzublog.com"/>
<id>tag:http://hey-dunya.arzublog.com</id>
<updated>2012-01-13UTC 4:27 pm</updated>
<generator>arzublog.com</generator>
<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://hey-dunya.arzublog.com/atom"/>

					<entry>
<title><![CDATA[çağrılış]]></title>
<link rel="alternate" type="text/html" href="http://hey-dunya.arzublog.com.com/post-19079.html"></link>
<published>2011-12-09</published>
<updated>2011-12-09</updated>
<id>tag:http://hey-dunya.arzublog.com.com/post-19079.html</id>
<author><name>Türk Qızı</name></author>
<summary>sevgililər sevişərkən, o sevgidən&amp;nbsp;bir hayat yaranır. sanki&amp;nbsp;tanrımız öz ruhundan qadının vucuduna püfləyib və o qadını ana adlandırıb. bu andan sonra bir vucudun vucudu ananın vucuduna bağlıdı. sanki ananın yaşayışı təkcə özünə ayid deyil bəlkə bir kiçik insanada ayiddir.&lt;br /&gt;bu bir çağırış di ana-ata bu vucudu çağırıb və tanrı onların səslərinə səs verib bu pak vucudu onlara bağışlayır.&lt;br /&gt;bu kiçik insan ananın vucudunun şirəsindən əmib boya-başa çatır.&lt;br /&gt;böyüyür bəlkədə özü bir ana olur! ömrü keçdikcə tanrısını istəyir tanrıda onu istəyir bunun için bu dəfə tanrı onu çağırır ama tanrı unu ana-atasından istəmir bəlkə bütün dünyadan istəyir. bu insan dünyadan vida' laşıb qanad çalarkən tanrısının çağırışına cavab verə-verə una yaxınlaşır və o pak vucud olur tanrısının bir parçası!&lt;br /&gt;yazar: Türk Qızı</summary>
<content type="html" xml:base="http://hey-dunya.arzublog.com.com/post-19079.html"><![CDATA[]]></content>
</entry>
</feed>
